Mooie woorden en zieke woorden
Geplaatst door: leonnemuller op: dinsdag, 10 januari 2012
Bijgaand artikel neem ik graag over. Beter had ik het niet kunnen zeggen. Niet dat ik het zo goed kan zeggen, juist niet. Daarom dus.
Zieke woorden als ‘tuigdorp’ horen geen medaille om de nek gehangen te krijgen. Blijvend zijn alleen de woorden die door het hart gedragen worden. Van Dale heeft het woord ‘tuigdorp’ gekozen tot het woord van het jaar 2011. Het betekent een afgelegen locatie die is ingericht als woonoord voor onder andere veelplegers.
Tuigdorp is een verzonnen woord door PVV-leider Geert Wilders. Hij is van mening dat de overlastgevende ‘veelplegers’ moeten worden verbannen naar ‘tuigdorpen’.
Van Dale heeft de betekenis van het woord beschaafd uitgelegd, maar met veelplegers bedoelt Wilders de Marokkaanse, Turkse en Antilliaanse jongens.
Er mogen zevenduizend mensen zijn die dit woord als het beste woord van het jaar verkozen hebben, maar ik geef het niet eens een cijfer twee. Het is een beledigend en discriminerend woord, er zitten riemen aan een tuig en het woord roept associaties op met honden en trekdieren.
‘Caviapolitie’ is als tweede woord van het jaar gekozen. Een leuk, lief woord, er zit humor in.
Als politieke term van 2011 kwam ‘bedrijfspoedel’ uit de bus. Ook dit woord is in de kleine keuken van Geert Wilders gemaakt. Hij noemde PvdA-voorman Job Cohen de ‘bedrijfspoedel van de heer Rutte die af en toe mag keffen, maar ‘s avonds weer op schoot springt’.
Het is een goed in elkaar getimmerd woord, je krijgt er de slappe lach van, want je bent gewend een grote agressieve hond als waakhond voor een bedrijf voor je te zien, geen poedel.
Als je dit woord gebruikt om een mens te kleineren, ruik je meteen de geur van haat, je voelt dat het uit een ziek hoofd komt.
In België is ‘stoeproken’ als het woord van het jaar uitgekozen.
Een goed bedacht en nodig woord, er moest zo’n woord geboren worden.
Er zijn woorden die op een natuurlijke manier tevoorschijn komen, net als een paar regendruppels die plots vallen, er zit niemand achter.
Er zijn woorden die onsterfelijk zijn geworden, vooral wanneer ze door een bijzonder mens in een wonderlijke combinatie naast elkaar zijn gezet, een voorbeeld: ‘En het Woord is vleesch geworden.’
Er zijn ook woorden die samen met een uitvinding komen. Gefabriceerde woorden, zoals laptop, iPhone, sms’en, googelen en zinnen als: ‘Ik zie je op Facebook’, ‘Ik stuur je een e-mail’.
De voorgangers van deze moderne woorden waren woorden en zinnen die we tijdens de uitvinding van de telegrafie gebruikten, termen als: ‘Ik heb lang op een telegram van je gewacht’.
In die tijd streken de vogels op de telegraafkabels neer en was de oude Perzische koning verliefd op de telegraafpalen: ‘Oh, ik mis ze als ze in de verte verdwijnen’.
Er zijn ook woorden die met geweld het land binnenkomen.
Woorden die tijdens de aanval van duizenden soldaten de taal binnendringen. In de Perzische taal heb je veel Arabische woorden die de Mohammedanen met het zwaard in het geheugen van de Perzen hebben gegraveerd. Maar in de afgelopen 1400 jaar hebben de Perzen die woorden van hun Arabische geest ontdaan en ze met de Perzische ziel gevuld.
Ook in de Nederlandse taal zijn honderden Duitse, Franse, Spaanse en Romeinse woorden binnengedrongen. Een deel is gestorven, de rest is geïntegreerd en heeft Nederlandse trekken overgenomen.
Zouden in het volgende voorbeeld de sporen van anderen aanwezig kunnen zijn?: ‘Hebban olla vogala nestas hagunnan, hinaese hic enda thu’.
Je kunt in de donkere achterkamertjes van de politiek in Den Haag ook woorden bedenken, woorden als ‘hoofddoekjesbelasting’, ‘tuigdorp’ of ‘kopvoddentaks’. Zulke woorden hebben een racistische geest en zijn niet duurzaam; na een tijdje zullen ze als een stukje vlees buiten de koelkast gaan stinken.
Natuurlijk moeten dergelijke woorden worden opgenomen in Nederlandse woordenboeken, maar het siert de Van Dale niet om een medaille om de nek van zulke zieke woorden te hangen.
De Nederlandse taal is sterk en best in staat om zulke woorden een tijdje te dragen en daarna in een woordenboek als de Van Dale te begraven.
Lang leve de woorden die voor het eerst uit de mond van de bijzondere mensen zijn gekomen en door miljarden harten gedragen zijn. Het zijn de woorden die tot het einde der tijd met de mensen mee zullen gaan. Woorden als:
Thuis, vogel, brood, pijn, appel, regen.
En zinnen als:
Ik+ denk+ aan+ jou.
Ik+ mis+ je.
Oh+ wat+ ben+ je+ mooi.
En ook een eeuwige combinatie als deze:
Een+ gelukkig+ nieuwjaar.
Van Kader Abdolah verscheen onlangs de roman ‘De Koning’, over de vorst van Perzië die honderd jaar geleden de macht van zijn rijk bedreigd ziet door de industriële revolutie. Uitgeverij De Geus.
Zie ook www.kaderabdolah.nl
Cheddar of Cheddar?
Geplaatst door: leonnemuller op: maandag, 5 december 2011
Vrijdag ging ik inkopen doen voor o.a. de cheddar-en-tomatentaart die ik voor m’n verjaardag ging maken. Bij het kaaswinkeltje hadden ze het niet, die verkopen alleen Friese kazen, en ze raadde mij aan naar de markt te gaan of anders naar C-1000, ze vond cheddar niet lekker. Bij een kaaswinkel hoop je natuurlijk dat ze je dan iets vergelijkbaars kan aanbieden, want het maakt mij echt niet uit of het precies dezelfde kaas is, zolang ik maar iets heb waarvan smaak, vetheid en structuur lijkt op de eerder gebruikte kaas, zodat mijn taart gaat lukken!
Ik vergat naar de markt te gaan (bij ons zijn dat 2 of 3 stalletjes, alleen op vrijdagmorgen) en kocht het bij de C-1000. Het zag er niet lekker uit. Het waren van die plakjes, allemaal apart in cellofaan verpakt, dus ik moest ze openknippen. Zachte, er synthetisch uitziende plakjes donkergele kaas. Heel anders dan die op de Tea-workshop van Roiena van den Brink, gevolgd in de prachtige professionele keuken van het Bogerman-college in Sneek.
Het zou fijn zijn als je in je workshop ook een korte inleiding over producten geeft, of anders in je recept meenemen als inleiding op de werkomschrijving. Het maakt zoveel uit welke kwaliteit je ingrediënten hebben! En door onwetendheid koop je dan snel het verkeerde. Ik vond deze in elk geval niet lekker! Als je recept de mensen erop voorbereidt dat je weleens even moet zoeken naar de juiste kaas, weten ze dat ze er tijd in moeten steken, want niet in elk dorp zijn specialiteitenwinkels die dit verkopen, net als bicarbonate of soda.
En wat nou juist zo leuk is aan een workshop, is dat het misschien unieke lessen zijn, maar dat je ze thuis in de praktijk wilt brengen.
Als reactie ga ik natuurlijk zoeken op internet. Ik heb veel goede kookboeken, maar het is veel werk om dingen na te zoeken.
Met dit linkje kom je bij omschrijvingen van cheddar-cheese en waar je op moet letten. Het schijnt een halfharde kaas te zijn, 40-60% vocht, met een lichtgele kleur, en mag niet te droog zijn, volgens mijn boekje “Levensmiddelen” van uitg. Könemann. Volgens het kookboek van NRC-Handelsblad en onderstaande link moet je Farmhouse Cheddar kopen. Dat is niet de massa-geproduceerde “rotzooi” die ik bij de C-1000 kocht, en valt onder de “beschermde oorsprongsbenaming” (volgens Wikipedia).
(Bij de Engelse omschrijving van onderstaand aangehaald artikel staat trouwens een vreselijke automatische vertaling in het Nederlands!)
Hoe Cheddar kaas te kopen
Hier staat cheddar genoemd als alternatief bij port voor o.a. oude Edammer kaas. Maar dat zegt niets over het gebruik van de kaas in een hartige taart. Ik denk dat ik maar eens ergens een kaascursus moet volgen als ik deze dingen zelf wil begrijpen. Ja, ik ben altijd zo uitgebreid sinds ik heb leren koken. Want het komt zo precies hoe je iets doet en met welke ingrediënten!
Kortom, de vragen waar ik nu antwoord op zoek: waar komt die lekkere Cheddar-kaas vandaan (natuurlijk heb ik Roiena naar de winkel gevraagd) en welke kaas (die ik hier makkelijker kan krijgen) komt goed overeen met de in het recept gebruikte Cheddar?
Hier nog een paar links naar een andere WordPress-site, over cheddar-kazen:
Mooi weer, blij gezicht
Geplaatst door: leonnemuller op: woensdag, 19 oktober 2011
Als de regen weer een paar dagen achter elkaar met bakken uit de hemel valt, kan ik voor een goed humeur alleen maar verzinnen: rolgordijnen om het niet te hoeven aanzien, met een bewegend strandtafereel erop (een soort screensaver) en op de achtergrond de hele dag het geluid dat ik op een strandwandeling hoor: stemmetjes van spelende kinderen, strandlopertjes, de branding in de verte, kabbelend water.
De techniek staat voor niets, wie zal het uitvoeren?
Tracheomalacie
Geplaatst door: leonnemuller op: woensdag, 6 juli 2011
Op dit weblog heb ik, toen onze dochter een paar maanden oud was, uitvoerig geschreven over onze ervaring met tracheomalacie (onvolgroeid kraakbeen rondom de luchtpijp waardoor benauwdheid en geluid bij het ademhalen kan ontstaan). Onze gang naar dokter en ziekenhuis, en de onrust die het geeft bij een aandoening die vanzelf weer over moet gaan maar waar weinig over bekend is.
Inmiddels ben ik al meerdere keren aangeschreven door andere ouders van kinderen met deze aandoening. Blijkbaar is er nog steeds niet genoeg over te vinden! Tracheomalacie gaat vanzelf over, ergens tussen de leeftijd van negen maanden en anderhalf jaar oud.
Onze beste en enige oplossing was: een plank maken die schuin kon staan onder het matrasje in bed. Die plank gebruikten we ook wel in de box. Dat geeft de longen ruimte en dan kan het kindje veilig slapen.
Ik denk daarom dat ik een aparte pagina ga maken om (in elk geval onze eigen) ervaringen en de informatie die ik erover kan vinden samen te brengen. Misschien een forum? Ik zal op dit weblog laten weten hoever ik ermee ben!
Een begin is deze link naar VGZ, die wat meer technische informatie geven over wanneer het kan voorkomen, en wat er eventueel aan gedaan moet worden (soms wel iets, vaak niets).
Via deze link naar youtube zie je een filmpje gemaakt in de luchtpijp, eerst van een kind dat normaal kan ademhalen, daarna gemaakt in de luchtpijp van een kind met tracheomalacie. Erg duidelijk te zien wat er dan gebeurt!
Hier kun je in het Engels nog wat technische informatie lezen over tracheomalacie.
Overigens, onze dochter is inmiddels zes jaar en kerngezond. Er is niets meer van te merken dat ze dit heeft gehad. Het was over voordat ze een jaar oud was. Naschrift, december 2011: ik was enthousiast om dit onderwerp apart in een site te belichten maar weet nog niet wanneer ik daar aan toekom. In dit mailtje staan in elk geval alvast belangrijke hints, adviezen en links naar sites die deze adviezen geven.
Op zoek naar een mooi plaatje vond ik deze site over vogels. De link heb ik toegevoegd aan de koppelingen op mijn weblog.
Waarom het mij boeit om op deze manier een zwaan op de rug te zien, zonder zijn ogen te kunnen zien en zijn snavel, eigenlijk heel plat en grafisch, ik ben er nog niet helemaal achter. Het is wel typisch een foto van mij. Ik houd ook van foto’s met tegenlicht waarbij de figuren bijna als uitgeknipt tegen de achtergrond zichtbaar zijn. Het is een soort afstandelijke observatie waarbij vorm en restvorm allebei een belangrijk deel van het beeld uitmaken. Vanuit de verte gezien wordt het tafereel een soort stripverhaal.
Lofzang op de lente
Geplaatst door: leonnemuller op: maandag, 18 april 2011
De lente is zo’n uitspatting van “nieuw, nieuw, nieuw”, met de zon die de grond verwarmt, alle knoppen die op barsten staan, de kleuren die je overal weer ziet, de geluiden van de vogels en de geuren van bloemen, en aarde, drogend wasgoed, zingende en spelende kinderen, dat je er niks meer aan toe hoeft te voegen. Als één seizoen zichzelf kan verbeelden is het wel de lente. Geen lofzang dus, maar beleven en genieten.
Boodschappen uit de buurt
Geplaatst door: leonnemuller op: maandag, 11 april 2011
Hierbij een site die ik leuk vind en waar ik veel gebruik van maak op het moment.
De internetwinkel van StreekEters, waar ik wekelijks biologische boodschappen doe. Alles wordt thuisbezorgd. Het maakt ons ervan bewust dat je dichtbij huis zoveel bedrijven kunt vinden die biologische groenten verbouwen en hoe heerlijk biologisch brood eigenlijk smaakt! Sindsdien wil ik eigenlijk geen bespoten groenten meer. Zowel het brood als de groenten zijn totaal anders (en beter) van smaak dan die uit de supermarkt, ook als daar “biologisch” op staat. Dit geldt ook voor de ekologische eieren!
De boodschappen komen dus voornamelijk uit de buurt, en anders zijn het producten die ekologisch of biologisch zijn geproduceerd, zo dicht mogelijk bij (ons) huis. Je hebt persoonlijk contact met de winkelier, die ook daadwerkelijk rekening houdt met jouw vragen als klant. Ook als je heel ergens anders woont is op deze manier boodschappen doen (wellicht bij een andere winkelier) een aanrader.
http://www.StreekEters.nl
Toen ik dit bedrijf een tijd geleden aanbeval bij de commissie van onze gemeente als duurzaam bedrijf voor de “Sinnestriel” (een prijs voor het meest duurzame bedrijf van het jaar) had ik nog niet bedacht dat ze genomineerd zouden worden. Dat is gebeurd en daarmee kregen zij weer ruimte op de gemeentelijke pagina in het locale krantje. Ziehier de publicatie. Leuk toch!
Naschrift december 2011: is het aan de ene kant fijn dat je zo persoonlijk geholpen wordt, het kan dus ook zijn dat je een ander product krijgt als iets niet op voorraad is, of dat de bakker een van je bestelde broden niet levert en dan moet je dat zelf ergens gaan halen die week. Je moet voor woensdag 11.00 uur bestellen dus als je geen tijd hebt, verder van tevoren bestellen dan maandags.
Een minuscule vondst
Geplaatst door: leonnemuller op: zondag, 10 april 2011
ware grootte
Een mooi verhaal over een heel kleine vondst onder een spar in het bos.
Daar lagen namelijk drie kleine braakballen van een uil. In die balletjes zat vooral veel muizehaar. Verder: pootjes en schildjes van een of twee kevers. En dit kaakje (twee keer gefotografeerd), het kaakje van een muis. Aan die vondst hebben wij veel plezier beleefd. Het ziet er nog wat vies uit zo op de foto, maar in het echt is het kaakje niet meer dan 1/2 cm. groot en inmiddels opgedroogd (witter van kleur). Het is zo klein. Het uit elkaar peuteren van zo’n braakbal is een klein beetje viezig om te doen want het ruikt niet lekker (naar dode muis?). Toch is het wel interessant…. met de camera kon ik de foto vergroten zodat we de kiesjes beter konden bekijken.
Aan de kiezen kun je namelijk zien om welke muis het gaat. Daar heb ik nog niet zoveel over te zeggen, maar omdat de we in de braakbal kevers vonden, kan het om een huisspitsmuis gaan. Het kan ook zijn dat de uil die kevers zelf eet. Het is waarschijnlijk een bosuil, die woont in naaldbossen of gemengde bossen. Ik hoop dat binnenkort van iemand te horen die met me meedenkt en er veel meer vanaf weet dan ik. En dan zal ik dit bericht compleet maken.
tekening Ad Cameron uit boek "De kerkuil"
Vervolg 12 april:
We kunnen bij nader inzien nog niet precies zeggen wat voor muis het was. Het was zeer waarschijnlijk een bosuil. De kevers zijn dan door de uil zelf gegeten, en niet door de muis. De kiezen van de muis lijken sterk op kiezen van een “ware muis”, en die eten geen beestjes. Een spitsmuis was het dan dus niet. Ik zal nog een foto van de intacte braakballen toevoegen. Dit blijft leuk! We gaan hier meer van zoeken, wie weet krijgen we dan meer informatie over deze uil en haar/zijn eten.
de braakballen
