Wat is er zoal nieuw in dit jaar?
Voor Rudi en mij is het nog steeds het eerste jaar waarin we Bente zien opgroeien. Alles wat daarmee te maken heeft is voor ons nieuw. Daarna komt natuurlijk als nieuw op de ranglijst onze eigen ik, die nieuw is, omdat we vader en moeder zijn en dat is ook voor ons helemaal nieuw. Samen proberen we de dingen zo natuurlijk mogelijk aan te pakken, zoals het bij ons drieën past. En dat gaat ook goed. Het is allemaal anders dan al het vorige en dat is heel bijzonder. Wanneer Bente ’s avonds in slaap is gevallen zijn wij weer even alleen, wetende dat zij heerlijk ligt te rusten. Soms zijn we dan zelf ook afgedraaid. En soms niet. Door de week is er toch altijd het weten dat je de volgende ochtend weer vroeg moet en dat geniet minder gemakkelijk van een lange avond, vind ik. Toen we nog met zijn tweeën waren vond ik dat we het al druk genoeg hadden. Nu we met zijn drieën zijn worden automatisch een heleboel taken anders verdeeld. En hebben we het nog steeds druk genoeg. We verlangen naar de weekenden en vrije dagen! En dan genieten we ervan.
Als onze nachtrust verstoord wordt, dan is de volgende dag nog steeds de voornaamste reden van mijn moeheid dat er iets is voorgevallen, bijvoorbeeld op het werk, waar ik weinig mee kan en waar ik mij over heb geërgerd. Dat zijn de meest vermoeiende dingen van het leven. De dingen die je zelf niet hebt gekozen, de mensen die zo anders met jou omgaan dan jij met hen. De relatie met mensen op het werk is meestal ambivalent: ik kan ze aardig vinden en zelfs vriendschap met ze sluiten, toch blijven het collega’s met hun eigen ambities in hetzelfde bedrijf, en op hetzelfde kantoor.
Terug naar het onderwerp: wat is nieuw in 2006?
Ik denk eigenlijk dat behalve het voortschrijden van de tijd een heleboel bij het oude blijft. We worden ouder en we doen nieuwe dingen. Voor buitenstaanders mag het eentonig klinken, maar voor ons is het kindje dat ons tot een gezin maakt en ons terugbrengt naar ons eigen jong-zijn, het belangrijkste en meest vernieuwende. En dat maakt dat wij natuurlijk een beetje anders met anderen omgaan, want minder vaak. En dat komt alleen doordat het zo intensief is, vermoeiend ook, dit nieuwe leventje.
