Ik ben niet zo vaak op mijn blog te vinden de laatste tijd…
moet zeggen dat ik ook steeds te moe ben (vind ik) zodra ik eraan toekom.
Maar alles gaat goed en ik vermaak mij nog steeds opperbest met onze allerliefste Bente die maar doorgroeit en steeds meer kan! Wij vermaken ons verrukkelijk met elkaar!
Mijn anekdote van vandaag gaat over dat ik m’n handschoen verloren had. Ik had een prachtige roze winterjas met daarbij kleurende handschoenen en die had ik ongeveer twee of drie maanden gedragen. Maar het is een korte jas en dat bevalt niet zo. Ik heb steeds een blote rug, want de broeken van tegenwoordig eindigen van boven op de heup i.p.v. in je taille.. maar dat terzijde.
Ik was een van die mooie handschoenen kwijtgeraakt. Al meer dan een week. Hij was echt nergens en ik hoefde ook niet lang te zoeken want ze zaten altijd trouw in mijn jaszakken (van die korte jas dus).
“Je vindt hem nog wel”, zei Rudi gisteren tegen mij.
Ik dacht: ik hoop dat er iemand komt die hem vindt en hem ergens voor me neerlegt, zodat ik hem tegenkom. Want ik wist zeker dat ik hem niet thuis kwijt was geraakt.
Vandaag op mijn wandeling door het dorp bedacht ik dat ik babysokjes nodig had voor de grotere voetjes van Bente. Op weg naar Djoeke, de winkel waar je echt alles kunt krijgen, zag ik ineens op een ijzeren hek langs een gebouw…. mijn verloren handschoen!!
En nu heb ik er weer twee!
Toeval bestaat niet.
Iedereen die hier iets tegenin wil brengen, mail maar.
Verder ben ik aan het naaien (heb een echt wollen voetenzak voor Bente’s buggy gemaakt) en het breien (vestje voor.. Bente) en ik kijk veel op internet voor patronen en ideeën. Mijn handwerkgekte begint weer langzaam vorm aan te nemen! Dat is goed voor ons huis want het gaat er weer gezellig uitzien! (zelf invullen of dat rommelig of mooi is).
