Eeuwig tuintje..

Voor sommigen staat het als een paal boven water dat ze willen worden gecremeerd na hun overlijden, en daarna worden uitgestrooid. Voor anderen is de keuze voor begraven iets dat onomstotelijk vaststaat. Dit onderwerp komt hier misschien wat plotseling binnenvallen. Maar het weekend hebben we het graf van mijn ouders opgeknapt, tenminste het tuintje.

Al met al een werk van een aantal uren.
We moesten er heel wat voor meesjouwen, ook al is het maar zo’n klein lapje grond. Je moet er rekening mee houden dat er soms zeker een halfjaar niemand wat aan doet. Dus moet het niet totaal uitdrogen en verwilderen. Dat bepaalt ook de keus voor hoe je het inricht. Voor mij heeft dat lapje best een grote betekenis. Natuurlijk vind ik er mijn ouders niet terug. Maar ik ben er al vaak geweest met mijn vader, toen alleen mijn moeder er lag. En nu ligt hij er ook alweer tien jaar! Een hele tijd. Mijn moeder ligt er al 22 jaar.
Jaar na jaar moet er een paar keer wat aan zo’n tuintje gedaan worden. Het is iets waar niet veel mensen zin in hebben of tijd voor kunnen vrijmaken. Maar altijd als ik ermee bezig ben voelt het wel goed. Even wat in de grond omharken, of wat snoeien, om me heen kijken en erover praten samen met Rudi en tegenwoordig ook met Bente. Wij lachen er ook. Dat moet gezegd worden, want als je er mag huilen, en zweten, dan mag je er wat mij betreft ook lachen. Je mag er zelfs een klein hapje eten, zeker als je zo stevig aan de gang bent geweest en nog verder moet….vind ik.

We hebben een plekje om naartoe te gaan speciaal om herinneringen op te halen aan of te vertellen over die mensen, die Rudi en onze dochter Bente nooit hebben ontmoet. Zij kennen alleen foto’s en mijn verhalen. Het tuintje en de steen krijgen zo hun betekenis. Ik zie ook dat er weleens iemand een paar bloemen heeft neergelegd, die dan alweer verdord zijn. En we zien anderen die “hun” graven bezoeken en er iets aan doen. Er zijn inmiddels een heleboel graven met voor mij bekende namen waar ik een verhaal bij weet. Het is alsof ik door een stille stad loop, een stad van vroeger waar ik af en toe een groet aan iemand mompel of even stil blijf staan. Er huist een stuk van mijn geschiedenis in die stille stad. Kortom, voor mij is de begraafplaats een speciale plek waarvan ik blij ben dat hij bestaat.

Ander klimaat, nieuwe soorten en een droom

Zo langzamerhand hebben de meeste mensen in mijn omgeving de film An inconvenient truth gezien, of er wel over gehoord. Het blijkt dat nog steeds hardop getwijfeld wordt over de veranderingen in ons klimaat en over de hele wereld, terwijl daarvan toch al zoveel bewijzen gevonden zijn. Dat het klimaat verandert, staat vast. Dat het door ons komt (vervuiling van het milieu, de lucht, opwarming van de aarde door uitstoot van gassen) wordt op gezette tijden tegengesproken in kranten en nieuwsberichten.

Maar als je genoemde film van Al Gore ziet, bekruipt je het gevoel dat dit tegenspreken eigenlijk een soort opzettelijke sabotage van verandering in ons gedrag is. Ik heb mij ook al laten vertellen dat de olie-industriëlen niet blij met de slechte berichten zijn en er alles aan doen om het gebruik van alternatieve brandstoffen tegen te houden. Daarom hebben burgers nu nog altijd geen toegang tot auto’s die op milieuvriendelijke brandstof rijden. Natuurlijk heb ik mij laten beïnvloeden door beelden als van de zwemmende ijsbeer, die geen ijsschots meer kan vinden om op uit te rusten. Er zullen wel feiten zijn zoals op Wikipedia, dat de gletscher op Mount Kilimanjaro in 1954 al een groot deel geslonken was, en niet pas in de laatste jaren. Maar geeft je dat meteen een reden om helemaal niet meer aan een schoon milieu te willen werken?

Citaat van de site: www.een.be:
Maar kan een auto zomaar op koolzaadolie rijden? Om dat te weten te komen trekken we van Eppegem naar Rotselaar waar Dirk Vansintjan al een aantal jaren met een auto rondrijdt die op pure plantaardige olie rondtuft. Dirk Vansintjan: “Ik kan me vlot verplaatsen en de olie is nog lekker ook. Toen we eens zonder frituurolie zaten, hebben we er zelfs frietjes in gebakken! Lekker hoor!” Ik doe er gelijk een verantwoord plaatje naast, mocht je zin krijgen om patat te bakken…;-)

Waarom de subsidie op het gebruik van zonnepanelen en zonneboilers destijds ineens werd stopgezet is mij nog steeds niet duidelijk. Het kwam op me over dat het de staat teveel geld zou kosten als alle mensen hieraan vrolijk mee gingen doen en subsidie wilden opstrijken. Terwijl het al heel moeilijk was om aan subsidie te komen voor het upgraden van je huis: je moest een groot percentage van het oppervlak ineens isoleren om voor subsidie in aanmerking te komen. Mijn ervaring is dat je daar met een kleine beurs niet aan begint. Je doet er een aantal jaren over. Dus betaal je het allemaal zelf.

Ik dwaal nu af naar mijn eigen gemopper op de tegenwerking in plaats van beloning van milieuvriendelijk gedrag van de vrouw met de kleine beurs. Eigenlijk wilde ik het hebben over de veranderingen om ons heen.

Van de week stond een bericht in de plaatselijke krant over een nieuwe spin die zich de laatste jaren (och, wat heet laatste, al vanaf 1980 wordt hij gesignaleerd) over Nederland heeft verspreid. Daar zijn leuke kaartjes van te zien. Indrukwekkend hoe snel dat gaat! Het gaat om de wespenspin of tijgerspin. Het is een onschadelijke en ongevaarlijke spin, dat moet erbij gezegd worden. En het is een webspin, net als de kruisspin. Hij is volgens mij best groot. Ik ben blij dat ik hem nog niet heb gezien. Als je veel struikjes in je tuin hebt met uitstekende takken, zal hij daar een lekker plekje in vinden. Begon het in Brabant, dit jaar is hij al op Texel gesignaleerd. Hieronder een citaat van de site van Vara’s Vroege Vogels. Ook de foto komt daarvandaan. Een andere leuke site over dieren in de tuin (België en Nederland), waar deze spin overigens niet te vinden is, is: garden safari (in het rijtje links hiernaast).

Eén van de soorten in Europa die zijn areaal naar het noorden uitbreidt, is de wespen- of tijgerspin. Deze spin is in 1980 voor het eerst aangetroffen aan de Gulp in Zuid-Limburg; sindsdien breidt het areaal zich verder naar het noorden uit. Op dit moment komt de spin vooral voor in Limburg, Oost-Brabant en Gelderland. Maar uit alle andere provincies zijn inmiddels ook incidentele waarnemingen bekend.
Warme zomers en zachte winters in de afgelopen twee decennia zijn de vermoedelijke oorzaken van de opkomst van deze warmteminnende spinnensoort. Daarnaast profiteert deze spin waarschijnlijk van de natuurontwikkelingsprojecten langs de rivieren en de vergrassing van heide en hoogveen.
Wetenschappelijke naam van de spin: Argiope bruennichi in Nederland (Araneae: Araneidae).

Illustraties van de verspreiding over 2001, 2002 en 2003:

Ik eindig met waar dit verhaal allemaal mee begon: vanmorgen zei Rudi tegen me, dat ik gelijk gekregen had toen ik eens stelde, dat als het klimaat hier zou opwarmen, er dan ook grotere spinnen zouden komen. Hij vertelde van het stukje in de krant over de tijgerspin. Rudi zei dat de spin zich verspreidt door zich te laten meevoeren in de lucht, met de wind, hangend aan een zelfgesponnen draad of netje. Dat vond ik heel opvallend, want ik had vanmorgen gedroomd van een vloer, bezaaid met allemaal bruinige gladde spinnetjes, zogenaamde kogelspinnen. Toen ik een bepaalde beweging met mijn armen maakte kon ik ze zo de deur uit laten waaien, door de lucht.

China

‘Schendingen dreigen Olympische erfenis te besmeuren’
7 augustus 2007 Een jaar voor het begin van de Olympische Spelen raakt de tijd voor de Chinese regering om haar beloften na te komen langzaam op.

De regering heeft bij aanvang van de voorbereidingen beloofd om de mensenrechten als onderdeel van de Olympische erfenis te promoten. Volgens Amnesty’s secretaris-generaal Irene Khan is het omgekeerde juist het geval. ‘Als de Chinese autoriteiten geen concrete maatregelen nemen om het komend jaar mensenrechtenschendingen te stoppen, lopen ze het risico China’s imago en de herinnering aan de Spelen van Beijing juist te bezoedelen.’

Nieuw rapport

Amnesty brengt vandaag een nieuw rapport uit, waarin de organisatie de voortgang van China’s beloofde verbeteringen op mensenrechtengebied onder de loep neemt. In het rapport, China: The Olympics countdown – one year left to fulfil human rights promises wordt nadruk gelegd op vier gebieden: Doodstraf, detentie zonder proces, mensenrechtenactivisten en persvrijheid.

Een aantal hoofdpunten:

• Doodstraf: Doodstraf blijft gehandhaafd voor niet-gewelddadige misdaden, er worden nog steeds geen nationale doodstrafcijfers vrijgegeven. De belofte van grotere transparantie in de rechtbanken wordt niet gehouden. Familie en advocaten krijgen nog steeds geen toegang tot veroordeelden. Toekenning van de doodstraf is vaak arbitrair, de criteria verschillen per regio.
• Detentie zonder proces: Wordt steeds vaker ingezet, vooral om Beijing ’schoon te vegen’. Onderdeel hiervan is verplicht afkicken, en het uitbreiden van het aantal kleine criminaliteitszaken waar ‘heropvoeding door arbeid’ voor wordt ingezet.
• Mensenrechtenactivisten: Steeds meer gevallen van schendingen tegen mensenrechtenactivisten buiten Beijing. Advocaten en juristen die werken voor slachtoffers van mensenrechtenschendingen zijn steeds vaker zelf doelwit van schendingen. Ook activisten die de aandacht willen vestigen op mensen die door de Spelen gedwongen moesten verhuizen, worden belaagd.
• Persvrijheid: Schrijvers en journalisten blijven vastgezet of gedwongen ontslagen worden. Publicaties worden gesloten. Censuur op internet wordt steeds uitgebreider.

Amnesty heeft het rapport gestuurd aan de Chinese autoriteiten en het IOC.

Deze tekst is overgenomen van de website van Amnesty Nederland.

Traag of toch snel?

Heel veel geduld moet je hebben tegenwoordig.
Was het ooit misschien zo, zoals in de tijd dat mijn beppe zo oud was als ik nu, dat je moest lopen als je ergens naartoe wilde, vandaag moet je heel veel prutsen op trage internetsites als je effe snel wilt chatten.

Mijn wachtwoord van mijn msn-account was al heel lang pleite.
Dus maar eens een nieuw account aangemaakt.
Dat gaat verrekte traag!
Voordat je in de lijst met landen bijvoorbeeld Netherlands hebt aangeklikt ben je al een minuut of meer verder… en dat is nog maar vraag 1 van de 30.
En dan is de lijst ingevuld en heb je je password en inlognaam nog even opgeslagen op je computer, dan krijg je bij het verzenden van het formulier ineens het bericht: u heeft geen internetverbinding!

Dus Rudi ongeveer tien minuten liggend op de grond bij onze stekkerdoos met tien stekkers en stekkers in aparte stekkertjes die weer in diezelfde doos steken, om het knopje van de router uit te zetten en weer aan… ja, dan is er ineens weer verbinding en kan ik opnieuw beginnen met het invullen van mijn nieuwe account-formulier. En het verzenden.

De reden dat ik dit alles zo precies opschrijf hier, is dat ik je wil laten zien hoe pesterig lang het allemaal duurt. En dan kun je eindelijk meedoen aan het wondertje der techniek: chatten met iemand die via Vista zit te chatten op MSN, terwijl je zelf een Macje gebruikt met je Adiumprogramma en MSN-account. Het is me eigenlijk allemaal te traag maar het chatten zelf en vooral ook het instellen van je eigen foto’tje is de moeite misschien toch wel waard.

Een knuffel via de chat krijgen van een lieve vriendin is ook prachtig. Je hoort een geluid als van een scheetje. Maar dat zal wel aan Adium liggen..
Je kunt ook nog mooie plaatjes kiezen om je Adium mee te zien op je scherm dus ik heb nog wel wat om mee te spelen. In elk geval is het nu wel bedtijd dacht ik zo…