Vrolijke kerstdagen en .. gelukkig nieuwjaar!

VoIP

Yes!
Vandaag kregen we dan eindelijk ons speedtouch 780-modem in huis en nu hebben we niet alleen internet over ADSL, maar ook bellen we via dezelfde verbinding. VoIP dus. Heel grappig, want je merkt er niks van, want dit modem zorgt voor een heel heldere spraakweergave. Nu nog even bellen zonder extra kosten naar Amerika! Want dat kan ook. En naar de rest van Europa. Allemaal via ons vaste nummer, er lijkt dus niets veranderd maar dat is het wel!

Bewegen

Zo nu en dan verzucht ik weleens mopperend dat we altijd zo’n haast hebben. Vooral op de dag waarop ik ga sporten heb ik de hele dag meestal haast. Dat begint dan rond kwart voor zes ’s morgens als ik nog voor de wekker wakker wordt en nog eventjes een paar oefeningen doe om me fit te voelen.
En dat helpt wel, zeg ik er eerlijk bij.
Ook het feit dat ik even tijd neem voor mezelf, voor iets dat nergens van me wordt verwacht door anderen en dat gewoon een goed gevoel geeft: geen stijve spieren, geen prikkelende hand (na veel computerwerk heb ik dat), geen slaperige kop als ik Bente moet aankleden ’s morgens maar even wat frisser beginnen.

Overigens moest ik er vanmorgen wel even een warm vest bij aandoen, het vroor buiten en wij hebben ons raam ’s nachts lekker open.

Op deze dag brengen we dan Bente van 2 1/2 naar haar oppas om half acht en rijden naar het werk, het laatste halfuur stapvoets in de file voor de stad.
Ik zet Rudi eruit zodat ik op tijd op mijn werk kan zijn (hij loopt nog een stukje naar zijn werk) en dan race ik weer door, ook op mijn werk, hap slik snel een boterham of soepje tussen de bedrijven door.
Dan om vijf uur snel weg, Rudi halen, snel weg, eerst nog iets afleveren bij het andere filiaal (ja, kan ook nog wel even tussendoor..), Bente halen bij de oppas en mezelf laten afzetten bij de sportschool.
En dan… met relaxte muziek mezelf in de meest ongemakkelijke houdingen laten posteren, vooral blijven bewegen en vooral blijven ademen, en uiteindelijk heb ik dan een lekker warm gevoel in mijn spieren. Het meest houterige gaat er langzaam vanaf en heel, heeel even vergeet ik zelfs mijn vette buikje dat zo vrolijk meehobbelt. Voor een 44-jarige ben ik de stijfste nog niet, gelukkig maar. Yoga-pilates doet me eigenlijk ook wel wat aan jazzballet denken wat ik jaren geleden veel heb gedaan.