Het nieuwe jaar is begonnen!
Een vriendin die mijn weblogs leest, merkte op dat het er gezellig uitzag met het bladeren vegen, kralen rijgen en bij de kerstboom zitten. En dat was het ook. Het waren de leuke dingen van het afgelopen jaar.
Er waren ook dingen die mij vermoeiden en dingen die ik heel erg vond (en nog vind). Op die momenten heb ik niets op mijn weblog gezet. Het is namelijk voor mijzelf ook leuk om een vrolijk weblogje te zien in plaats van een weblog met alleen maar zware verhalen. We moeten immers ook weer verder!
De gebeurtenissen die mij het afgelopen jaar aangegrepen hebben zijn onder anderen de dood van een vroegere vriend van mij (staat overigens ook wel op dit weblog beschreven) en de dood van mijn vaders stiefmoeder. Dan zijn er nog zware maanden geweest op mijn werk: om het heel kort te zeggen waren er gewoon veel te weinig mensen de laatste twee maanden van het jaar om al het werk gedaan te krijgen, en dan is het moeilijk je als parttimers staande te houden. Dat is ons toch gelukt, wat hier weer een mooie draai aan geeft: we mogen er trots op zijn en het heeft de vriendschappelijke gevoelens onderling ook gesterkt.
En dan is er nog de ziekte van Rudi’s beppe, kanker, en de ziekte van oma Wil, ook kanker, die mijn gemoederen wel bezig hebben gehouden natuurlijk, want dat zijn mensen die mij na aan het hart staan. Beppe probeert het zo lang mogelijk en zo goed mogelijk vol te houden, oma Wil is geopereerd en lijkt goed op te knappen. Hopelijk is zij hiermee voor heel lang genezen.
Nu is onze heel oude poes door een tumor verzwakt. Zij kan bijna niet meer op haar achterpoten staan en lopen, en dat is dus een eindig verhaal. Deze poes is inmiddels 24 jaar oud, heeft een Siamese “vader”, wat niet te zien is aan de gevlekte vacht (oranje en zwart, ook wel: schildpad genoemd), maar te merken aan haar pittige en wilskrachtige karakter. Op een dag moeten we van haar gezelschap afscheid nemen en dat zullen we doen als het niet meer gaat, als zij niet meer haar gangetje kan gaan en pijn krijgt.
Dus: nieuwe energie opdoen is misschien wel het allerbelangrijkste voor het komende jaar, adempauzes nemen om alle toch ook wel zware dingen gemakkelijker het hoofd te bieden. Af en toe los van alles komen om er met een ander gevoel op af te gaan. Genieten met de mensen die ons dierbaar zijn en met elkaar. Want het speelt wel door mijn hoofd: wat staat ons nog te wachten… vandaar dat ik besluit met een foto die toch ietwat een naargeestige verwijzing inhoudt. En een link naar een vrolijk nummer uit mijn jonge jaren!! (Love is all van Roger Glover)
