In de ban van de baby..

Mijn zwangerschap is nu in de 37e week (36 weken en 5 dagen). De vorige week is de baby begonnen met indalen.
Dat wil zeggen dat ik meer lucht krijg omdat hij (zij) niet meer zo tegen mijn maag en ribben aan zit te duwen, maar ook dat het gewicht van mijn zwangere buik nu helemaal op mijn bekken rust. De afgelopen week is het nog verder naar beneden gezakt.

Het belangrijkste gevolg van het indalen is dat het kindje nu bij de bevalling niet zo snel in benauwdheid zal raken, omdat het hoofdje eerst komt. Als het nog niet is ingedaald wanneer de bevalling inzet, zou de navelstreng eerst naar beneden kunnen zakken, het geboortekanaal in en daarna in de verdrukking kunnen komen.

Voor mij op dit moment heeft het ingedaald zijn van de baby zijn voor- en zijn nadelen: meer lucht, minder ruimte voor blaas en darmen en voornamelijk ook last van mijn bekken bij het liggen in bed. De hele nacht lig ik te draaien. Ik ben blij als het weer ochtend is. Verder worden de aderen naar mijn benen of van de benen naar het hart lichtelijk afgekneld waardoor ik benauwd ben en een warm gevoel in mijn benen heb. Rusteloze benen noemen ze dat. Mijn grote plaaggeest deze negen maanden, het maagzuur, wordt er niet minder op. Erg goed slaap ik ’s nachts dan ook niet meer.

Example

Wat ik wel leuk vind aan het geheel is dat ik nu zo’n heel rond buikje heb dat meer vooruit steekt dan voorheen. Het kindje in die buik heeft op gezette tijden de hik en reageert met een schopje tegen mijn hand. Ik voel het lijfje regelmatig bewegen en kan ook voelen aan mijn buik hoe het kindje ligt. Maar behalve voelen kan ik ook zien dat het kindje beweegt. Zelfs de hikjes kan ik zien! Daarmee wordt het wonder, waarover je aanvankelijk alleen leest en wat je op je vroege echo hebt zien bewegen, een realistisch iets, bijna een vanzelfsprekendheid. Toch blijft het een wonder dat er zomaar een heel nieuw mens op deze wereld groeit uit twee cellen van mij en mijn geliefde.

Example

Ik denk dat er een voorbereidingssignaal naar mijn hersenen is gestuurd door dit alles, want ik zit dagelijks ijverig mijn klusjes af te maken: een gordijn dat nog van een zoom voorzien moet worden, een gordijn dat nog genaaid moest worden, het wassen en strijken van alle gekochte en gekregen babykleertjes en het klaarmaken van de tassen die mee moeten als ik onverhoopt in het ziekenhuis moet bevallen. Het laat me niet los voordat ik dit allemaal gedaan heb. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er ergens anders nog een baby op de wereld komt in zo’n goed voorbereid “nestje”.

Example

Soms wordt wel eens beweerd dat de aanstaande papa hierbij helemaal aan de kant geschoven wordt, maar bij ons is daar geen sprake van. Hij is veel te enthousiast en wij zijn teveel aan elkaar gehecht om helemaal ons eigen gangetje te gaan en elkaar uit het oog te verliezen. Het is juist een hele mooie en gezellige periode die we met zijn tweeën meemaken. Een betere papa dan Rudi kan ons kindje nergens vinden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s