Buitenkampers

Een bijzondere documentaire die zich in Nederlands-Indië afspeelt. Dit speelt een rol in mijn leven omdat mijn vader is opgegroeid in Nederlands-Indië en ook zijn voorouders van moederskant hebben “Indisch” bloed. Een mengsel van allerlei voorouders, komende uit Nederland, Engeland, China, Indonesië en Frankrijk.

In het blad Moesson wordt gesteld dat tegenwoordig juist veel over Indisch of Indo zijn wordt gesproken. Ik moet nog steeds iedere keer uitleggen wat dat dan inhoudt, dat je vader uit Nederlands Indië afkomstig is. Ik denk niet dat dit in de geschiedenisles op school een grote plaats heeft. De documentaire gaf mij een gevoel van verademing, omdat hiermee de geschiedenis van ons land compleet wordt. Dat stuk ken ik ook alleen van verhalen die anderen mij hebben verteld. Je geen bezoek  brengen aan een land dat niet meer bestaat. De citaten van de geïnterviewde mensen zijn verweven in het begin van de film, waar je alleen hun stemmen rake citaten hoort uitspreken die later terugkomen in het verhaal. De beelden geven je heel mooi de tijd om te verwerken wat er zonet is verteld, zoals bij de rivier, waar die schilderes al die lijken had zien drijven. Het werd daar helemaal poëtisch en het gaf de gesproken woorden extra kracht. Ik vond het een hele mooie stijl van vertellen. Deze stijl was als het ware zachter maar daardoor ook veel intiemer dan de meeste oorlogsdocumentaires over Nederlands-Indië. De vertellers uit de film worden met hun jeugdleeftijd genoemd en ze zij vertellen vanuit het perspectief zoals zij het hadden beleefd: als kind. Je laat daarmee zien wat de oorlog doet met een kind en met de kwetsbaarheid van de mens. Kijk op: http://www.buitenkampers.nl.

Buitenkampers

Kaos

Af en toe duikt hij weer op: de film Kaos. Ik ging op zoek naar een goede recensie.
Als je via internet op Kaos of Chaos zoekt en op “film Kaos” of “Kaos Taviani” is de score hoog, maar dan met heel korte omschrijvingen zonder foto’s of met veel foto’s zonder omschrijvingen, en anders op italiaanse sites voorzien van foto’s van opgeblazen borstenpartijen die helemaal niks met de film te maken hebben. De eerste door mij gekozen link werkt helaas niet. Dan maar de tekst hieronder opgenomen.
Ik vind het een heerlijke film, ik heb ‘m al zo’n vijf keer gezien, vast niet veel voor een fan, maar elke keer zie ik iets nieuws wat mij eerder nog niet was opgevallen en begrijp ik meer van de film en de eventueel symbolisch bedoelde beelden. Mooi aan de film vind ik het boerenleven, de authentieke italiaanse acteurs, het mysterieuze, de niet nader verklaarde gebeurtenissen waarbij je eigen fantasie het mag aanvullen. Dat gaat dan verder als de film is afgelopen. En de muziek..

Anyone seriously hoping that this is a review of a Maxwell Smart movie might as well skip to the next article right now. Kaos is an Italian film by the Taviani brothers, an anthology film based on stories by Luigi Pirandello. The hallmarks of the film are sensitivity and observation. The Taviani brothers, barring Fellini, may be the finest Italian filmmakers still active (Olmi is right up there, too), and, while Kaos may not be their best work, it is a rich, representative film of their style: realistic, careful and caring, deeply felt.