Bente

Hier is ze dan, onze kleine Bente Emilia!

Bij de geboorte op 1 juni woog ze 2650 gram en nu, na 11 dagen, is ze op 2690 gram uitgekomen.

Nooit had ik gedacht dat dergelijke details zo belangrijk voor me zouden zijn.
Op dit moment heb ik Bente in een draagdoek en dat voelt heel geruststellend. Ik hoef niet steeds aan haar te denken in ongerustheid want ze is gewoon vlakbij, ik kan haar horen, voelen en zien. Een aanrader!
Het leren om borstvoeding te geven (en het leren drinken door Bente) was ook gecompliceerder dan ik had verwacht. Er zijn heel wat inspanningen aan vooraf gegaan om het zover te krijgen! Twee zeer intensieve weken vol spanning en gelukkig ook sensatie.

Moeder zijn is een totaal nieuwe ervaring voor mij en toch voelt het allemaal zo vertrouwd. Ik heb tenslotte al 38 weken met haar in mijn buik rondgelopen. Het voelt eerder leeg als zij niet bij me is. We moeten daar beide aan wennen. Daarom ook die draagdoek als overgang. En voor de papa is alles nieuw! Ook hij moet behoorlijk bijkomen van alle belevenissen. Gelukkig heeft hij een paar weken vakantie. Ik moet er niet aan denken dat die straks alweer voorbij zijn…

Maar een troost: onze droom van een dochter blijft!

Example

Example

Een internationale familie.. (an international family)

Vandaag hebben we een dagje doorgebracht met mijn (half-)oom uit Canada, die, na een paar weken bij zijn moeder te zijn geweest en een paar weken bij zijn schoonouders in Israël, morgen via Duitsland weer naar huis vertrekt.

Het was erg gezellig om bij te praten en foto’s te bekijken met hem.
Wij hebben een familie die zich over de hele wereld heeft verspreid en misschien komt dat wel doordat de vorige generaties daar al lichtelijk mee begonnen zijn. Behalve dat mijn eigen broers en ik in Nederland wonen en mijn zus in Amerika, zijn de dochters van mijn zus ook getrouwd c.q. samenwonend met mensen die weer hun roots hebben in Ierland, Afghanistan en Engeland. Mijn eigen vader werd geboren in Nederlands-Indië en mijn moeder in Friesland. Haar voorouders, degenen die het verste terug in de archieven gevonden zijn kwamen uit Frankrijk en zijn voorouders uit Duitsland. Maar die van mijn oma kwamen uit o.a. China, Indonesië, Nederland en Frankrijk. Mijn eigen broer is getrouwd geweest met een Tanzaniaanse en hun dochter heeft daarom ook een prachtige lichtbruine kleur.

Om een lang verhaal kort te maken en vooral om meer vragen op te roepen dan te beantwoorden is dit altijd leuk om allemaal achter elkaar te vertellen. Wat is eigenlijk exotisch? Ik vind dat ik een heel exotische vader voor ons kind heb gevonden: een rasechte Fries met zijn wortels in de turfstekerij. Fries is tenslotte niet mijn eerste taal, dus wanneer ik moe ben van het Fries ga ik over in het Nederlands en wanneer ik net Engels heb gesproken, komt er daarna eerst Fries uit want beide talen zitten bij mij in het hokje “andere taal dan eigen”.

Ik kan het niet nalaten nog een foto te laten zien met mijn nog dikker geworden buik…
Example

In de ban van de baby..

Mijn zwangerschap is nu in de 37e week (36 weken en 5 dagen). De vorige week is de baby begonnen met indalen.
Dat wil zeggen dat ik meer lucht krijg omdat hij (zij) niet meer zo tegen mijn maag en ribben aan zit te duwen, maar ook dat het gewicht van mijn zwangere buik nu helemaal op mijn bekken rust. De afgelopen week is het nog verder naar beneden gezakt.

Het belangrijkste gevolg van het indalen is dat het kindje nu bij de bevalling niet zo snel in benauwdheid zal raken, omdat het hoofdje eerst komt. Als het nog niet is ingedaald wanneer de bevalling inzet, zou de navelstreng eerst naar beneden kunnen zakken, het geboortekanaal in en daarna in de verdrukking kunnen komen.

Voor mij op dit moment heeft het ingedaald zijn van de baby zijn voor- en zijn nadelen: meer lucht, minder ruimte voor blaas en darmen en voornamelijk ook last van mijn bekken bij het liggen in bed. De hele nacht lig ik te draaien. Ik ben blij als het weer ochtend is. Verder worden de aderen naar mijn benen of van de benen naar het hart lichtelijk afgekneld waardoor ik benauwd ben en een warm gevoel in mijn benen heb. Rusteloze benen noemen ze dat. Mijn grote plaaggeest deze negen maanden, het maagzuur, wordt er niet minder op. Erg goed slaap ik ’s nachts dan ook niet meer.

Example

Wat ik wel leuk vind aan het geheel is dat ik nu zo’n heel rond buikje heb dat meer vooruit steekt dan voorheen. Het kindje in die buik heeft op gezette tijden de hik en reageert met een schopje tegen mijn hand. Ik voel het lijfje regelmatig bewegen en kan ook voelen aan mijn buik hoe het kindje ligt. Maar behalve voelen kan ik ook zien dat het kindje beweegt. Zelfs de hikjes kan ik zien! Daarmee wordt het wonder, waarover je aanvankelijk alleen leest en wat je op je vroege echo hebt zien bewegen, een realistisch iets, bijna een vanzelfsprekendheid. Toch blijft het een wonder dat er zomaar een heel nieuw mens op deze wereld groeit uit twee cellen van mij en mijn geliefde.

Example

Ik denk dat er een voorbereidingssignaal naar mijn hersenen is gestuurd door dit alles, want ik zit dagelijks ijverig mijn klusjes af te maken: een gordijn dat nog van een zoom voorzien moet worden, een gordijn dat nog genaaid moest worden, het wassen en strijken van alle gekochte en gekregen babykleertjes en het klaarmaken van de tassen die mee moeten als ik onverhoopt in het ziekenhuis moet bevallen. Het laat me niet los voordat ik dit allemaal gedaan heb. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er ergens anders nog een baby op de wereld komt in zo’n goed voorbereid “nestje”.

Example

Soms wordt wel eens beweerd dat de aanstaande papa hierbij helemaal aan de kant geschoven wordt, maar bij ons is daar geen sprake van. Hij is veel te enthousiast en wij zijn teveel aan elkaar gehecht om helemaal ons eigen gangetje te gaan en elkaar uit het oog te verliezen. Het is juist een hele mooie en gezellige periode die we met zijn tweeën meemaken. Een betere papa dan Rudi kan ons kindje nergens vinden!